Σφάλμα
  • JFolder::create: Δεν ήταν δυνατόν να δημιουργηθεί φάκελος
  • JFolder::create: Δεν ήταν δυνατόν να δημιουργηθεί φάκελος
  • Αποτυχία αντιγραφής
  • Αποτυχία αντιγραφής
Ειδοποίηση
  • Lack of access rights - File 'cache/3'

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟ "ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ" ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Eν όψει του εορτασμού του Πάσχα το αρτοποιείο «ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ» προέβη σε μια κίνηση ανθρωπιάς και αλληλεγγύης προς τους ωφελούμενους των Συσσιτίων των Κοινωνικών Δομών του Δήμου Αγρινίου. Στις 28/04/2016, Μεγάλη Πέμπτη, δώρισε πασχαλινά τσουρέκια, με σκοπό την ενίσχυση των εξυπηρετουμένων οικογενειών που αντιμετωπίζουν οικονομικές και άλλες δυσκολίες.

 

 

 

“Think.Eat.Save. Reduce Your Foodprint“ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ

Η παγκόσμια κοινότητα αναγνωρίζει ολοένα και περισσότερο το τεράστιο μέγεθος και τις πολύ σοβαρές συνέπειες του φαινομένου της σπατάλης τροφίμων, πλέον όχι μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και στις αναπτυγμένες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων (FAO) περίπου το 1/3 της παγκόσμιας ετήσιας παραγωγής τροφίμων, δηλαδή 1,3 δισ. τόνοι, αξίας 1 τρισ. δολαρίων, δεν καταναλώνεται. Στις αναπτυσσόμενες χώρες το 95% της σπατάλης γίνεται χωρίς πρόθεση στα αρχικά στάδια της αλυσίδας τροφίμων, δηλαδή στην παραγωγή, αποθήκευση, αλλά και στην προώθηση και συσκευασία.

Αντίθετα, στις αναπτυγμένες χώρες, όπως και η Ελλάδα, η σπατάλη επικεντρώνεται στα τελευταία στάδια της αλυσίδας, εξαιτίας ποιοτικών προτύπων, που δίνουν υπερβολική έμφαση στην εμφάνιση των προϊόντων, πολύ σύντομων ημερομηνιών λήξης, και λανθασμένων καταναλωτικών πρότυπων συμπεριφοράς, όπως υπερβολικές ποσοτικά αγορές και προετοιμασία πολύ μεγάλων μερίδων φαγητού.

Αναγνωρίζοντας λοιπόν το μέγεθος και τις συνέπειες της σπατάλης τροφίμων και στις αναπτυγμένες χώρες, το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) και ο FAO, σε συνεργασία με εξειδικευμένες ΜΚΟ, ανακοίνωσαν πριν μερικές μέρες την έναρξη μιας πολύ σημαντικής εκστρατείας, το “Think.Eat.Save. Reduce Your Foodprint“, που επικεντρώνεται στη μορφή σπατάλης, που συναντάται στις ανεπτυγμένες χώρες, δηλαδή της σπατάλης από καταναλωτές, εταιρείες εστίασης και το λιανικό εμπόριο.

Τα διαθέσιμα νούμερα σχετικά με την σπατάλη στις αναπτυγμένες χώρες είναι ενδεικτικά:

  • 300 εκατ. τόνοι τροφίμων ετησίως δεν καταναλώνονται, ποσότητα ίση με την συνολική παραγωγή της υπο-σαχάριας Αφρικής
  • η ποσότητα που σπαταλιέται θα μπορούσε θεωρητικά να θρέψει περίπου 870 εκατ. πεινασμένους ανθρώπους
  • 95 με 115 κιλά τροφίμων σπαταλούνται κατά κεφαλήν σε ΗΠΑ και Ε.Ε.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του προγράμματος, η επιτυχία της εκστρατείας εξαρτάται από τη συμμετοχή όλων μας: από τον κάθε καταναλωτή και την κάθε οικογένεια μέχρι τους ηγέτες κρατών, τις αλυσίδες λιανικού εμπορίου, τα σχολεία, και τις εθελοντικές οργανώσεις.

Πλέον στην Ελλάδα, με ένα απλό τηλεφώνημα ή ένα email στο ΜΠΟΡΟΥΜΕ, είναι πιο εύκολο από ποτέ να μη χαθεί ούτε μία μερίδα φαγητού!

Πηγή: www.boroume.gr

Ένας καφές σε περιμένει!

To Lesvosnews.net επιλέγει ένα διαφορετικό πρωτοσέλιδο θέμα που προς το παρόν δεν αφορά τη Λέσβο. Επειδή πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη μπορεί να δίνεται απλόχερα, επειδή πιστεύουμε ότι και οι επαγγελματίες της Λέσβου και οι πολίτες της Λέσβου είναι αλληλέγγυοι προς συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη ελπίζουμε αυτή η παγκόσμια δράση που ξεκινάει τώρα και  στην Αθήνα να μεταφερθεί και στη Μυτιλήνη.

Ένα απλό κέρασμα μπορεί να μην αλλάξει τον κόσμο, αλλά μπορεί να μας φέρει ακόμα πιο κοντά. Η νέα πρωτοβουλία του περιοδικού δρόμου «σχεδία» στοχεύει να φέρει στα χείλη των συμπολιτών μας που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, αυτή την τόσο απλή και όμορφη (και πολύ ελληνική!) απόλαυση: Τη γεύση ενός καφέ!

Για πελάτες σε αναμονή έχουμε ακούσει. Για επιβάτες σε αναμονή επίσης. Αλλά για καφέ σε αναμονή; Κι, όμως, υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Μάλιστα, το τελευταίο χρονικό διάστημα αυτός ο καφές που… περιμένει κατακτά πολλές χώρες του κόσμου ως μια πράξη αγάπης και αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας που δεν έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν ακόμα κι αυτή την τόσο ταπεινή και απλή συνήθεια: Μια τζούρα καφέ! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο «καφές που περιμένει» («suspended coffee» είναι ο όρος στα αγγλικά και «caffé sospeso» στα ιταλικά) είναι ένας καφές που προπληρώνεται από κάποιον πελάτη ενός καφενείου ή μιας καφετέριας, ανώνυμα, για να καταναλωθεί αργότερα από κάποιον άλλον συμπολίτη μας που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να τον πληρώσει ο ίδιος.

Η ιδέα είναι απλή και ταυτόχρονα σπουδαία.  

  Ο πελάτης παραγγέλνει έναν καφέ της προτίμησής του, αλλά πληρώνει άλλον έναν. Ο καταστηματάρχης βάζει τα λεφτά από τον καφέ που πληρώθηκε, χωρίς να έχει σερβιριστεί, σε ένα ειδικό κουτί το οποίο απ’ έξω γράφει «Καφές που περιμένει» ή σημειώνει σε έναν αναρτημένο πίνακα τον καφέ που προπληρώθηκε.

    Το αληθινό σενάριο είναι ότι κάποια στιγμή θα μπει ένας άνθρωπος στο μαγαζί και θα ρωτήσει αν υπάρχει διαθέσιμος «καφές που περιμένει». Προορίζεται για έναν συνάνθρωπό μας που η ζωή τον πήγε σε δύσκολα μονοπάτια με αποτέλεσμα να είναι άπορος, άνεργος ή άστεγος και να μην έχει τη δυνατότητα ούτε για αυτή τη μικρή καθημερινή απόλαυση. Ο καταστηματάρχης σερβίρει τον καφέ που αντιστοιχεί στο ποσό που έχει ήδη προπληρωθεί.  

Από τη Νάπολη στη Μελβούρνη 

Η ιστορία του «καφέ που περιμένει» ξεκίνησε στα εργατικά καφέ της Νάπολης, στη Νότια Ιταλία, πριν από περίπου εκατό χρόνια και έγινε γνωστή με το όνομα «caffé sospeso». Μεταπολεμικά, η παράδοση του «καφέ σε αναμονή» αποδυναμώθηκε, για να ξαναεμφανιστεί στη Νάπολη πριν από δέκα χρόνια. Λέγεται μάλιστα ότι ο πρόεδρος της τοπικής και φημισμένης πρώην ομάδας του Μαραντόνα πληρώνει δέκα καφέδες σε αναμονή μετά από κάθε νίκη της ομάδας του! Βουλγαρία, Αυστραλία, Ρωσία είναι οι χώρες που ακολούθησαν. Τους τελευταίους μήνες η πρωτοβουλία εξαπλώνεται με πολύ γοργό ρυθμό σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου.  

Αυτή τη στιγμή είναι επισήμως καταγεγραμμένες 162 επιχειρήσεις σε 17 χώρες και 112 πόλεις, οι οποίες συμμετέχουν στο δίκτυο των καφέδων που μας περιμένουν.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο στη διάχυση της προσπάθειας. Απλοί άνθρωποι μαθαίνουν μέσα από το διαδίκτυο για τον «καφέ εν αναμονή» και ζητά από τα μαγαζιά της γειτονιάς του να γίνουν μέρος της πρωτοβουλίας.

Ο καφές της «σχεδίας»  
 Το περιοδικό δρόμου «σχεδία» εδώ και αρκετές εβδομάδες έχει ξεκινήσει επαφές με ανθρώπους του εξωτερικού που προωθούν, με τον έναν ή άλλον τρόπο, την ιδέα του καφέ αυτού με τα τόσο έντονα χαρακτηριστικά αλληλεγγύης. Φυσικά, ήρθαμε και σε επαφή με έλληνες ιδιοκτήτες καφέ, βολιδοσκοπώντας τις προθέσεις τους. Αν, δηλαδή, και κατά πόσο θα ήθελαν να ενταχθούν οι ίδιοι και τα μαγαζιά τους σε ένα αντίστοιχο δίκτυο στην Ελλάδα.  Πρόθεσή μας είναι –με τις ελάχιστες δυνάμεις που έχουμε– να κινητοποιήσουμε την ελληνική κοινωνία για να αναπτυχθεί ένα δίκτυο «καφέδων που περιμένουν» και στη χώρα μας, όχι μόνο για τους πωλητές της, αλλά να είναι εκεί διαθέσιμοι προς όλους εκείνους που πραγματικά δεν έχουν άλλο τρόπο για ένα καφεδάκι. Ένας άλλος –όχι ασήμαντος- στόχος είναι μέσα από αυτή τη διαδικασία να ενισχυθούν και κάποιες μικρές επιχειρήσεις, όχι μόνο του κέντρου της Αθήνας, αλλά και πολύπαθων περιοχών εκτός κέντρου. Άλλωστε, η ενίσχυση μικρών, τοπικών επιχειρήσεων είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φιλοσοφίας του κινήματος του caffé sospeso, από τα πρώτα του κιόλας βήματα.

  Τα πρώτα μαγαζιά!
  Το κίνημα του καφέ που περιμένει ξεκινάει από την Αθήνα με τέσσερα μαγαζιά. Τέσσερις χώροι που οι ιδιοκτήτες τους δέχθηκαν με μεγάλη χαρά να ενταχθούν στο δίκτυο, να γίνουν –στην πραγματικότητα- αναπόσπαστο κομμάτι σε αυτή την αλυσίδα αλληλεγγύης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του πελάτη που θέλει να κεράσει ένα καφεδάκι τον άγνωστο συμπολίτη του που δεν έχει χρήματα ούτε γι’ αυτή την τόσο απλή (και τόσο ελληνική!) απόλαυση.  

Τα καταστήματα είναι:  

•«6», συνεργατικό καφενείο, Τριών Ιεραρχών 21, Θησείο

•«Ακροβάτης», καφενείο-ουζερί, Μαίζωνος 44 & Ψαρρών 26α, Αθήνα

•«Στα καλά καθούμενα», Δράκου 3 (έξοδος Μετρό FIX), Κουκάκι

•«VERVE», Σόλωνος 94, Αθήνα  

Σε αυτά τα καταστήματα μπορείτε από σήμερα κιόλας, να κεράσετε έναν άγνωστο φίλο ή φίλη!   Στους χώρους που είναι στο δίκτυο των «καφέδων που περιμένουν» θα υπάρχει ένα αυτοκόλλητο που θα υποδηλώνει τη συμμετοχή σε αυτό το ξεχωριστό δίκτυο αλληλεγγύης («Ενας καφές σε περιμένει» και το λογότυπο της «σχεδίας»).  

Για κάθε νέο μέλος που θα προστίθεται θα γίνεται σχετική ανάρτηση στη σελίδα της «σχεδίας» στο facebook, αλλά και στην επίσημη ιστοσελίδα της «σχεδίας», όπου θα υπάρχει ειδική θεματική (www.shedia.gr, είναι υπό κατασκευή και φιλοδοξούμε να είναι πανέτοιμη σύντομα). Και βεβαίως, θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση και μέσα στις σελίδες του περιοδικού μας.  


Έκπτωση 35%   
Το μόνο αίτημα που απευθύνουμε προς τα καταστήματα είναι μια έκπτωση της τάξης του 35% για τον καφέ που θα περιμένει (όχι δηλαδή, για τον πρώτο που πίνει ο ίδιος ο πελάτης, αλλά για τον κερασμένο).
Συνήθως, κάπου εκεί είναι και η έκπτωση που κάνουν τα καταστήματα για τους καφέδες που είναι «για έξω».    Για κάθε «καφέ που περιμένει» που πληρώνεται, ο καταστηματάρχης θα πρέπει να κόβει την αντίστοιχη απόδειξη και να την τοποθετεί σε εμφανές σημείο (σε βάζο, πίνακα κ.λπ.) ή να αναγράφεται η συναλλαγή σε έναν πίνακα. Ετσι, θα γνωρίζουν όλοι τη συναλλαγή και, βεβαίως, την ύπαρξη του «καφέ που περιμένει».  

Εκτός από τα παραδοσιακά καφενεία και τις πιο μοντέρνες καφετέριες, στις προθέσεις μας είναι να χτυπήσουμε την πόρτα και σε φούρνους, τυροπιτάδικα, σνακ μπαρ και μαγειρεία. Όποιος θέλει να συμμετάσχει είναι ευπρόσδεκτος.  

  Για περισσότερες πληροφορίες: Περιοδικό δρόμου «σχεδία» & Καμπάνια «Γκολ στη Φτώχεια» Φαβιέρου 39Α, 10438 Αθήνα Τ: 213 0231220 www.shedia.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. facebook: shedia.streetaper twitter: _shedia

πηγη: Lesvosnews.net

Ανταλλακτικές βιβλιοθήκες παντού

Η παγκόσμια τάση κάνει τα βιβλία να ξεφυτρώνουν παντού, με ευφάνταστους και αλληλέγγυους τρόπους

Σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο γίνονται μεγάλες περικοπές στις δημόσιες βιβλιοθήκες. Κάποιες σώζονται, άλλες κλείνουν. Η κρίση δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για αγορές νέων βιβλίων, καθώς δεν περιλαμβάνονται στη λίστα με τα βασικά ενός νοικοκυριού. Η ανταλλαγή μεταξύ φίλων χέρι με χέρι κάποια στιγμή εξαντλείται κι αυτή. Όπως και τα οικονομικά παζάρια αγοράς βιβλίων.

Κι έτσι ξεφυτρώνουν οι Pop up βιβλιοθήκες. Λίγο από ανάγκη, λίγο από αλληλεγγύη και με πολύ σουρεαλιστικό αυτοσχεδιασμό. Τηλεφωνικοί θάλαμοι, παλιά κοντέινερ, αυτοσχέδια σπιτάκια στην άκρη του δρόμου, στάσεις ΜΜΜ, γίνονται δωρεάν ανταλλακτικές βιβλιοθήκες. Μερικές ταξιδεύουν από γειτονιά σε γειτονιά, δίνοντας τη δυνατότητα σε πιο απομακρυσμένες περιοχές να ανακαλύψουν νέους λογοτεχνικούς κόσμους. Άλλες ξεφυτρώνουν σε πιο πολυσύχναστα μέρη. Κατασκευάζονται από ανακυκλωμένα υλικά, γίνονται ένα με το σκηνικό της πόλης ή αποτελούν διαδραστικά έργα τέχνης και επαναπροσδιορίζουν την ελευθερία μας μέσα στον αστικό χώρο.

Στο Τόκιο, μια βιβλιοθήκη ξεφύτρωσε μέσα στον πολυσύχναστο σταθμό Nezu του μετρό. Σε σχήμα παλιών βαγονιών τρένου, φιλοξενεί μέσα της βιβλία, για να μη βαριούνται οι ταξιδιώτες καθώς μετράνε τις στάσεις μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Η βιβλιοθήκη είναι αφύλαχτη, όμως οι ιάπωνες έχουν μια ισχυρή τάση του καθήκοντος να τα επιστρέψουν. Έτσι η βιβλιοθήκη εξαπλώνει εκτός από τη γνώση και τη λογοτεχνία, και το αίσθημα της εμπιστοσύνης και της τιμιότητας.

Η ανοιχτή βιβλιοθήκη στο βέλγικο αμπελώνα αποτελεί διαδραστικό και χρηστικό έργο τέχνης. Είναι δημιουργία του ιταλού Massimo Bartolini, ονομάζεται Bookyard και αποτελεί μέρος του TRACK art festival. Οι επισκέπτες μπορούν να δανειστούν, να αγοράσουν, αλλά και να ανταλλάξουν βιβλία από δεύτερο χέρι και να τα διαβάσουν με θέα τον αμπελώνα ή να τα πάρουν σπίτι τους.

Ένα εγκαταλειμμένο κατάστημα Walmart στο Μακάλεν του Τέξας μετατράπηκε στη μεγαλύτερη ενιαία βιβλιοθήκη στην ιστορία της χώρας, κερδίζοντας και διεθνές βραβείο σχεδιασμού.

Η Open Air Βιβλιοθήκη στο Μαγδεμβούργο της Γερμανίας δεν απαιτεί κάρτα μέλους. Στην πραγματικότητα δε χρειάζεται καν να επιστραφεί το ίδιο βιβλίο που δανειστήκαμε, αφού η αντικατάσταση με κάποιο άλλο που δε χρειαζόμαστε πια είναι εξίσου καλή. Η Open Air βιβλιοθήκη εξυπηρετεί την κοινότητα δωρεάν. Τα ράφια είναι διαθέσιμα στον οποιονδήποτε, 24 ώρες την ημέρα. Για τη δημιουργία της, οι κάτοικοι της γειτονιάς μάζεψαν βιβλία συμμετοχικά, ενώ το κτίριο κατασκευάστηκε με προκατασκευασμένα κομμάτια από άλλο κτίριο που κατεδαφίστηκε.

Η ποικιλία ξεπερνά τη φαντασία: Στο Cape Town μια ζηλευτή βιβλιοθήκη ξεφύτρωσε μέσα σε έναν κλειστό χώρο γεώτρησης, ενώ μια κινητή βιβλιοθήκη αφιερωμένη στα παιδικά βιβλία φέρει το όνομα BiebBus και λειτουργεί μέσα σε ένα κοντέινερ με ρόδες στην Ολλανδία. Μια άλλη αντίστοιχη, αλλά με βιβλία για όλες τις ηλικίες, βρίσκεται στη Χιλή και στεγάζεται μέσα σε ένα παλιό τρένο. Στη Βρετανία, η μικρότερη ανταλλακτική βιβλιοθήκη της χώρας στεγάζεται μέσα σε έναν κόκκινο τηλεφωνικό θάλαμο, ενώ η Νέα Υόρκη ακολούθησε τη βρετανική τάση και έφτιαξε μια αντίστοιχη -φυσικά με νεοϋορκέζικη αισθητική.

Η μοιρασιά των βιβλίων δε γνωρίζει όρια. Ένας κύριος στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας είχε την ιδέα να διαθέσει μια κινητή βιβλιοθήκη πάνω σε ποδήλατο, με σκοπό να εξασφαλίσει πως οι άστεγοι θα έχουν πρόσβαση σε βιβλία. Οι Biciclotecas έγιναν ανεξάρτητο κίνημα που εξαπλώνεται.

Στην Ελλάδα, η κινητή βιβλιοθήκη της Στέγης ταξιδεύει και μεταφέρει τα βιβλία της και σε απομακρυσμένες περιοχές. Μπορείτε να δείτε όλα τα άρθρα σχετικά με αυτήν εδώ.

Επίσης αν μας ενδιαφέρει να φτιάξουμε μια μικρή ανταλλακτική βιβλιοθήκη σε κάποια γωνιά του δρόμου στη γειτονιά μας, δύο έμπειροι βιβλιοθηκάριοι του δρόμου μας δείχνουν τον τρόπο.

Βάλτε μας ιδέες.

ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ

Πηγή: http://www.doctv.gr/
 

Η καφετέρια που αντί για καφέ πουλάει χρόνο

 

Η Νατάσα γράφει «Φρανκ, 11.20 π.μ.» σε ένα λευκό κομμάτι χαρτί και το κρεμά στον πίνακα ανακοινώσεων πίσω από το ταμείο δίπλα από άλλα που γράφουν «Νίνα και Κάτια, 10.55 π.μ», «Σεργκέι, 11 πμ.» και άλλα ονόματα.

Στη συνέχεια, ανοίγει ένα παλιό ντουλάπι που είναι γεμάτο από παλιά ξυπνητήρια και ρολόγια χειρός. Είναι όλα διαφορετικά μεταξύ τους αλλά έχουν κάτι κοινό: κανένα τους δε λειτουργεί.

Ο συμβολισμός παίζει σημαντικό ρόλο στο Clockface Café στη Μόσχα («Καφέ “Η όψη του Ρολογιού”»). Κάθε θαμώνας βάζει το σταματημένο ρολόι της επιλογής του πάνω στο τραπέζι του. Ίσως φαίνεται παράξενο, αλλά η βασική ιδέα πίσω από αυτό είναι να κάνει τον επισκέπτη να ξεχνά το χρόνο, ακόμα κι αν η χρέωση στο κατάστημα είναι ανάλογη του χρόνου που περνά κανείς εκεί. Κάθε λεπτό κοστίζει δύο ρούβλια, που σημαίνει ότι η χρέωση ανά ώρα είναι 120 ρούβλια (δηλαδή 3 ευρώ περίπου).

Θα μπορούσατε, ας πούμε, να παραγγείλετε έναν αμερικάνικο καφέ, να τον πιείτε σε δέκα λεπτά και να φύγετε. Αυτό είναι μεγάλη ευκαιρία, κυρίως επειδή κάποιος θα πλήρωνε περισσότερα ακόμα και σε φτηνές καφετέριες, και το συγκεκριμένο κατάστημα βρίσκεται στην πολυτελή οδό Τβέρσκαγια στη Μόσχα, κοντά στο Κρεμλίνο.

Ωστόσο, οι θαμώνες δεν πίνουν απλά καφέ εδώ. Στους χώρους της καφετέριας υπάρχουν καναπέδες, πολυθρόνες, ένα πιάνο, καλαίσθητες λάμπες, ένα πορτρέτο του Πούσκιν και ράφια γεμάτα βιβλία του Τζακ Λόντον, όλα αυτά διεσπαρμένα σε εννιά μικρά δωμάτια. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια καφετέρια που συνδυάζει τα λεγόμενα «καφέ καλλιτεχνών», τα πολυτελή μπαρ και το σαλόνι της γιαγιάς.

Στη χρέωση του καθενός περιλαμβάνεται καφές, τσάι, τοστ και μπισκότα, σε όση ποσότητα θέλει ο καθένας. Όλοι γνωρίζουν πως ανεξάρτητα από το συνολικό χρόνο που θα περάσουν στο κατάστημα, υπάρχει ένα όριο στη χρέωση – κανείς δεν πληρώνει πάνω από 480 ρούβλια (δηλαδή 12 ευρώ περίπου).

Η ιδέα δεν άργησε να διαδοθεί· τώρα υπάρχουν πολλοί μιμητές που ιδρύουν τα λεγόμενα «αντι-καφέ», που επίσης χρεώνουν ανά λεπτό και ανά ώρα. Όμως, ο Ιβάν Μίτιν ήταν ο πρώτος που το σκέφτηκε. Ο ίδιος δηλώνει πως στην αρχή καλούσε μονάχα συγγενείς και γείτονες, οι οποίοι έφερναν τους φίλους τους.

Παράλληλα, είχε μια βαλίτσα ανοιχτή έτσι ώστε να προσφέρει ο καθένας όσα μπορούσε. «Μετά άρχισαν να έρχονται όλο και περισσότεροι, ώσπου ο χώρος εξελίχθηκε σε καφέ» λέει. Πλέον υπάρχουν ήδη δύο τέτοια καφέ στη Μόσχα και άλλα σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Σύντομα, ο Μίτιν ελπίζει να ιδρύσει «αντι-καφέ» στο Λονδίνο και το Βερολίνο. Γιατί είναι τόσο επιτυχημένος; «Επειδή δεν πουλώ στους πελάτες μου καφέ και τσάι. Τους πουλώ χρόνο» λέει ο Μίτιν.

http://www.newsbeast.gr