20 τρόποι για να κάνεις μια καλή πράξη σήμερα

 

Μη νομίζεις πως οι καλές πράξεις θέλουν μεγάλη γενναιοδωρία ή τρανταχτές κινήσεις ή πρωτοβουλίες. Δες τι μπορείς να κάνεις σήμερα για να αλλάξεις τη μέρα σου, αλλά και τη μέρα των άλλων.

  • Χάρισε τα ρούχα που δεν θέλεις πλέον.
  • Πες κάποια θετικά λόγια για κάποιον επαγγελματία, για ένα μαγαζί που σου άρεσε.
  • Γίνε εθελοντής αιμοδότης.
  • Γίνε εθελοντής σε μια ΜΚΟ που σου αρέσει.
  • Πες καλημέρα σε κάποιον που φαίνεται μοναχικός
  • Εξοικονόμησε έστω 20 ευρώ το μήνα και δώσε τα κάπου που τα έχουν ανάγκη.
  • Διέδωσε καλά νέα ή καλές προσπάθειες συνανθρώπων σου.
  • Δώσε τη σειρά σου στο σούπερ μάρκετ σε κάποιον ηλικιωμένο.
  • Κάνε baby sitting στο παιδί των φίλων σου που τώρα τελευταία έχουν απομακρυνθεί, έτσι ώστε να έχουν λίγο χρόνο για να τα βρουν.
  • Οργάνωσε έναν καθαρισμό πάρκου!
  • Φτιάξε ένα πακέτο φροντίδας (τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα κτλ.) και δώρισέ το σε μια φιλανθρωπική αποστολή.
  • Δώσε λέξεις ενθάρρυνσης σε κάποιον για τα όνειρά του, άσχετα με το πόσο μεγάλα ή μικρά είναι.
  • Στα γενέθλιά σου ζήτα, αντί για δώρο, οι φίλοι σου να δώσουν χρήματα σε ένα ίδρυμα που θα αποφασίσεις εσύ ποιο θα είναι.
  • Την επόμενη φορά που θα δεις κάποιον στην άκρη του δρόμου με σκασμένο λάστιχο ή να χρειάζεται βοήθεια, σταμάτα και ρώτα πώς μπορείς να βοηθήσεις.
  • Πήγαινε πιο συχνά στους παππούδες σου!
  • Οργάνωσε μια γιορτή για τη γειτονιά σου.
  • Γράψου σε ένα σύλλογο και οργάνωσε μια δράση!
  • Να είσαι ευγενικός οδηγός. Άφησε κάποιον να περάσει μπροστά σου.
  • Διάδωσε ό,τι καλό γίνεται στην πόλη σου και στήριξέ το με την παρουσία σου.
  • Πάρε λίγο χρόνο για να διδάξεις σε κάποιον μια ικανότητα που γνωρίζεις.
  • Όταν αγοράζεις junk food, αγόρασε ένα επιπλέον γεύμα για έναν άστεγο.

via Akous. Living

Eστιατόριο κατά της κρίσης στην Ισπανία

Ένα εστιατόριο για όλα τα βαλάντια ακόμα και τα μηδενικά άνοιξε στην πόλη Τεράσα της Ισπανίας. Οι πελάτες που δεν έχουν χρήματα πληρώσουν το γεύμα τους με μία ώρα εργασίας. Το εστιατόριο Τρομπάδα προσφέρει το κάθε γεύμα με 6,50 ευρώ και προσφέρει περίπου 70 γεύματα την ημέρα. Σχεδόν τα μισά από αυτά πληρώνονται με ώρες εργασίας.  

«Νομίζω ότι είναι πολύ ωραία ιδέα. Αισθάνομαι πολύ αισιόδοξη από τότε που έρχομαι εδώ. Έχω κάνει και πολλούς φίλους. Ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλο. Είναι μοναδική ευκαιρία», λέει μία άνεργη που συχνάζει στο εστιατόριο και παράλληλα εργάζεται σε αυτό για να πληρώνει τα γεύματα της.  

Πρόκειται για μια προσπάθεια του Δήμου της πόλης που συμμάχησε με τοπικούς παράγοντες προκειμένου να αντιμετωπίσει την βαθιά ύφεση.  

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, οι πιο συχνοί πελάτες που εργάζονται για τα γεύματα τους, μπορούν να εργαστούν εθελοντικά και σε άλλες δραστηριότητες του Δήμου, πάντα με αντάλλαγμα τα γεύματα τους.

Ισπανία: Άνοιξε εστιατόριο κατά της κρίσης

Πηγή: www.lifo.gr

H αρχιτεκτονική της ευτυχίας στην Κοπεγχάγη

Χρύσα Κακιώρη.

Ο Νορβηγός συγγραφέας Karl Ove Knausgard έγραψε πως τα κτήρια είναι οι σκέψεις της πόλης. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η Κοπεγχάγη είναι διανοούμενη, εκλεπτυσμένη, δυναμική και αισιόδοξη. Γεμάτη αυτοπεποίθηση, κομψότητα και κύρος.

Κύρος που της δίνουν τα υψηλού προφίλ κτήρια που ξεφυτρώνουν το ένα δίπλα στο άλλο, υπερτονίζοντας την παρουσία μια μητρόπολης της αρχιτεκτονικής και του design.

Με τη ζωή γύρω από το λιμάνι να αποτελεί προτεραιότητα, την τελευταία δεκαετία το κτηριακό περιβάλλον κατά μήκος του καναλιού έχει υποστεί αλλαγές και οι προηγούμενες λειτουργίες του έχουν αντικατασταθεί από νέες, διαμορφώνοντας έτσι, το νέο σκηνικό της πόλης.

Εκεί που κάποτε υπήρχαν αποθήκες και κέντρα κατασκευής ή συντήρησης πλοίων σήμερα βλέπει κανείς πολυχώρους, μουσεία και συγκροτήματα κατοικιών. Η πόλη βρίσκεται σε κατάσταση συνεχούς ανάπτυξης και τον κατασκευαστικό οργασμό που επικρατεί υποδηλώνουν τα νεόδμητα κτήρια, οι γέφυρες, τα συνεργεία και οι γερανοί που βλέπεις κατά μήκος του καναλιού.

Η Κοπεγχάγη, από τη μία μοιάζει σαν να έχει βγει από τα παραμύθια του Άντερσεν, με τα πολύχρωμα σπίτια στο κέντρο που χτίστηκαν από ολλανδούς αρχιτέκτονες το 1671 και από την άλλη, είναι τόσο σύγχρονη, με υποδομή που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις μεγάλες κοσμοπολίτικες πόλεις του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να συμπεριλαμβάνεται στην ελιτ της αρχιτεκτονικής και του design.

Με κτήρια-σύμβολα να συνωστίζονται κατά μήκος του καναλιού και celebrity αρχιτέκτονες που αφήνουν την υπογραφή τους στην πόλη.

Από τον Αμερικανό Daniel Liebeskind που υπογράφει το Εβραϊκό Μουσείο, τον Norman Foster που σχεδίασε το Ζωολογικό κήπο της πόλης, την ιρακινής καταγωγής Zaha Hadid που σχεδίασε το παράρτημα του Μουσείου Τέχνης της Κοπεγχάγης, το Γάλλο Jean Nouvel που ανέλαβε το Μέγαρο Μουσικής της κρατικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης και τον Rem Coolhaas που σχεδίασε τον νέο πρωτοποριακό πολυχώρο στο πολυσύχναστο κανάλι.

Την ίδια στιγμή τα έργα των Δανών αρχιτεκτόνων με τις καθαρές γραμμές της αρχιτεκτονικής τους χαίρουν παγκόσμιας αναγνώρισης και αποτελούν σημεία συνάντησης για τους Δανούς αλλά και για τους επισκέπτες της πόλης.

Ο Henning Larsen -γνωστός για το σχεδιασμό του υπουργείου Εξωτερικών στο Riyadh της Σαουδικής Αραβίας- υπογράφει τη νέα Όπερα της Κοπεγχάγης. Το γραφείο των Hammer, Schmidt Lassen σχεδίασε το «Μαύρο διαμάντι», την προέκταση στο κτήριο του 19ου αι. της Βασιλικής Βιβλιοθήκης που μοιάζει να «γέρνει» προς το κανάλι με τους γρανιτένιους και γυάλινους όγκους του να αντανακλούν υπέροχα το νερό και το φως. Το «Playhouse», που στεγάζει τις περισσότερες θεατρικές παραστάσεις της πόλης αποτελεί μια αρχιτεκτονική, πολιτιστική αλλά και γευστική εμπειρία και φέρει την υπογραφή της δανέζικης Lundgaard Tranberg Arkitetfirma.

Ιστορίες του λιμανιού

Η περιήγηση συνεχίζεται, στην πρώην στρατιωτική ζώνη του Holmen, όπου εκπληκτικά συγκροτήματα κατοικιών με πρόσβαση στο κανάλι, πολιτιστικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, βομβαρδίζουν το οπτικό σου πεδίο με περισσότερα αρχιτεκτονικά project όπου πρωταγωνιστεί το νερό, ο χάλυβας, η πέτρα και το γυαλί.

Στα νότια, παλιές αποθήκες σιτηρών μετατρέπονται σε επιβλητικά, πολύχρωμα, γρανιτένια και γυάλινα συγκροτήματα κατοικιών. Όπως το φουτουριστικό Metropolis με την κυκλική μορφή και το ανοιχτό μπλε χρώμα ή το Gemini Residence- παράδειγμα για το πως ένα παλιό εργοστάσιο σόγιας μπορεί να μετατραπεί σε πολυτελείς κατοικίες με «πράσινο» χαρακτήρα. Η γέφυρα που το συνδέει με την απέναντι όχθη του καναλιού επιτρέπει την πρόσβαση μόνο σε πεζούς και ποδηλάτες!

Στην ίδια λογική και το παλιό εργαστάσιο συντήρησης μηχανών πλοίων Torpedohallen που μετατράπηκε σε συγκρότημα κατοικιών. Διατηρεί το διάδρομο που έμπαιναν τα πλοία ως «ζεν» υδάτινο δρόμο ανάμεσα στα δύο μπλοκ των διαμερισμάτων που είναι και το σήμα κατατεθέν του.

Κι αυτά είναι μόνο λίγα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα για τον τρόπο που η Κοπεγχάγη αγκαλιάζει τη ζωή γύρω από το κανάλι. Άλλωστε ένα σπίτι με θέα στο ποτάμι είναι αυτό που θέλουν εδώ οι εύποροι κάτοικοι της πόλης και όχι άδικα.

Design shopping

Η ζωή στην Κοπεγχάγη είναι εκλεπτυσμένη, εύκολη, ντελικάτη και αισθητικά άψογη.

Μια βόλτα στους δρόμους αρκεί για να συνειδητοποιήσεις πως εδώ η τέχνη και το design δεν αποτελούν μουσειακό είδος, αλλά ζωντανό κομμάτι της καθημερινότητας. Αν και περισσότερο απ΄ την τέχνη, οι Δανοί φαίνεται πως κατέχουν την τέχνη της ζωής. Δεν θεωρούνται τυχαία από τους πιο χαρούμενους ανθρώπους της Ευρώπης. Άλλωστε αυτά τα δύο πάνε μαζί.

Σε μια εύπορη, αταξική κοινωνία όπως αυτή της Δανίας, που οι πολίτες της απολαμβάνουν ένα υψηλό βιωτικό επίπεδο και νιώθουν σιγουριά και ασφάλεια για το μέλλον, πολιτιστικές έννοιες όπως design, τέχνη, μόδα και αρχιτεκτονική είναι προσιτές σε όλους.

Στο κέντρο της πόλης και στον πεζόδρομο Stroget, που ξεκινάει από την πλατεία του κόκκινου Δημαρχείου με το άγαλμα του Άντερσεν και καταλήγει στην πλατεία Kongens Nytorv,φιλοξενούνται όλα τα γνωστά labels του εγχώριου design.

Oνόματα όπως Georg Jensen, Bodum, Bang Olufsen, Illums Holmegaard, Nilfisk (στη λίστα των πελατών του τελευταίου συμπεριλαμβάνεται ακόμη και η NASA), GUBI, το γραφείο που υπογράφει μεταξύ άλλων τα έπιπλα του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης και ανέλαβε το interior design των γραφείων που θα ανεγερθούν στο παλιό World Trade Center.

Πηγή: http://www.theinsider.gr

Η Ιστορία της Ανταλλακτικής Οικονομίας

Η ιστορία της ανταλλαγής μπορεί να αναζητηθεί πίσω στα 6.000 π.Χ. Πιστεύεται ότι ο αντιπραγματισμός χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τους λαούς της Μεσοποταμίας. Ο λόγος για αυτό ήταν η μεγάλη ευφορία της γης των εκεί περιοχών, που επέτρεπε στους αγρότες μεγαλύτερη παραγωγή από αυτήν που είχαν ανάγκη, σε προϊόντα όπως σιτάρι και κιθάρι. Ως εκ τούτου, η πλεονάζουσα παραγωγή, δημιούργησε την ευχέρεια να χρησιμοποιήσουν αυτά τα αγαθά για να αποκτήσουν άλλα στα οποία είχαν έλλειψη. Έτσι, οι άνθρωποι που ζούσαν σε ορεινές περιοχές, κατέβαιναν στις πεδιάδες για ανταλλάξουν τα παραπάνω αγαθά με ξυλεία, ασβεστόλιθο, χρυσό, ασήμι και χαλκό.

Οι Αρχαίοι Φοίνικες ανταλλάσουν με τους Κέλτες

Στις όχθες των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη παρήγαγαν λινάρι, το οποίο χρησιμοποιούσαν για να υφάνουν ρούχα οι ιερείς. Το ξύλο χρησιμοποιούνταν για την δημιουργία επίπλων και πλοίων.

Τα πλοία ήταν το πιο σημαντικό μέσο μεταφοράς αγαθών, διαμέσου των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Μάλιστα, οι Μεσοποτάμιοι συνήθιζαν να διαλύουν τα πλοία τους και τις βάρκες τους μόλις έφταναν στον προορισμό τους. Ο λόγος ήταν η ύπαρξη αρκετών ισχυρών ρευμάτων στους ανωτέρω ποταμούς, που επέτρεπαν το ταξίδι μόνο προς μία κατεύθυνση. Έτσι, οι βάρκες έπρεπε να διαλυθούν…

H εφεύρεση του τροχού από τους Σουμέριους δημιούργησε επανάσταση στις μεταφορές μετέπειτα…

Τι λέει η wikipedia για το πότε ξεκίνησε η ανταλλακτική οικονομία;

Σύμφωνα με την wikipedia οι πρώτες αυτές μορφές ανταλλαγών δεν ήταν ουσιαστικά ανταλλαγές, αλλά μορφές “χαριστικής οικονομίας” (gift economy είναι ο ακριβής όρος που χρησιμοποιεί). Ο όρος αναφέρεται στις μορφές συναλλαγών που γίνονταν χωρίς να υπάρχει κάποιος προκαθορισμένος τρόπος υπολογισμού της αξίας του αγαθού ή υπηρεσιών που άλλαζαν χέρια και χωρίς κάποιο “συμβόλαιο” μελλοντικής αποζημίωσης με καθορισμένο τρόπο. Με αυτή την φιλοσοφία, τα αγαθά αλλάζουν χέρια, χτίζοντας ουσιαστικά δεσμούς ανάμεσα στην κοινωνία και “υποχρεώσεις” όσο περισσότερο αυξάνονται οι διάφορες συναλλαγές μεταξύ των μελών της. Αυτού του είδους οι συναλλαγές γίνονταν σε ανοργάνωτες και μικρές κοινωνίες.

Όσο αυξάνοταν ο βαθμός οργάνωσης και το μέγεθος της κοινωνίας, τόσο αυξανόταν και ο βαθμός κανονικοποίησης των συναλλαγών, ανοίγοντας το δρόμο στην έννοια της ανταλλακτικής οικονομίας, όπως περίπου την γνωρίζουμε και στις μέρες μας…

Παράδειγμα ανταλλαγής στον 19ο αιώνα

Στην πιο πάνω εικόνα βλέπουμε μία εικονογραφία του 1874 από το περιοδικό Harper’s Weekly, που απεικονίζει έναν άνθρωπο να προσφέρει κοτόπουλα για να μπορέσει να πάρει την ετήσια συνδρομή του στο περιοδικό!

 Πηγή: http://blog.tradenow.gr/

Ανα - σταση

Η Ανάσταση ήλθε, διότι προηγήθηκε Αντίσταση. Καμιά νίκη πνευματική, εθνική, προσωπική δεν έρχεται αν δεν προηγηθεί Αντίσταση.  Ανά-σταση, αντί-σταση βασίζονται ετυμολογικά στην «στάση». Εκφράζουν μία στάση ζωής. Στέκομαι απέναντι στη ζωή, με διάθεση νίκης και όχι υποταγής. Διότι αν δεν πιστέψω εγώ ο ίδιος στην Ανάσταση τότε στερώ από τον εαυτό μου τη μεγάλη ελπίδα. Επ-ανα-στατώ. Μια συνεχής, πολλές φορές ίσως και άνιση εσωτερική πάλη...

Ανάσταση σημαίνει νίκη του Ανθρώπου ως ψυχοσωματικής οντότητος απέναντι σε κάθε ιδεολογία που προσπαθεί να τον περιορίσει στα στενά όρια της ύλης ή της ψυχρής λογικής. Αν δεν πιστέψεις στο ανέλπιστο, τίποτε δεν μπορείς να επιτύχεις, έλεγε ο αρχαίος σοφός Ηράκλειτος. Κι όμως στη διάρκεια των τελευταίων αιώνων διάφορες ιδεολογίες προσπάθησαν να περιορίσουν , να εγκλωβίσουν τον άνθρωπο μέσα σε πολύχρωμα κλουβιά με βαρύγδουπα ονόματα. Νεωτερικότητα, Μετανεωτερικότητα, Σοσιαλισμοί και άλλοι –ισμοί, άφησαν τον άνθρωπο χωρίς πνευματικό περιεχόμενο, χωρίς ελπίδα. Ανάσταση σημαίνει νίκη του Ανθρώπου απέναντι σε όλες αυτές τις ιδεολογίες που τον αποκόπτουν από την παράδοση του παρελθόντος του και από την αισιοδοξία για το μέλλον του. Ανάσταση σημαίνει νοηματοδότηση του Ανθρώπου με την πραγματική έννοια της λέξεως Άνθρωπος: Ο άνω θρώσκων, εκείνος που ατενίζει ψηλά, θέλει να ξεφύγει από τα χοϊκά του όρια.

Ανάσταση σημαίνει ότι μπορούμε να ελπίζουμε. Σκοντάφτουμε, αλλά ξανασηκωνόμαστε όρθιοι. Και ελπίζουμε.